دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال(ترجیحا) و یا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

در صورت داشتن علایم شبیه آنفلوانزا، با آب و نمک، دهان خود را شستشو دهید.

      

در روزهای اول بیماری تنفسی، ضمن استراحت در منزل، از حضور در اماکن پر تردد پرهیز کنید.

      

از خوردن مواد غذایی نیم پز و خام خودداری کنید.

      

از بيماران مبتلا به علايم تنفسی (نظير سرفه و عطسه)،حداقل يک متر فاصله داشته باشيد.

      

از تماس دست آلوده به چشم، بینی و دهان خود بپرهیزید.

      

مدت شست و شوی دست ها حداقل به اندازه 20 ثانیه باشد و تمامی قسمت های دست (انگشتتان خصوصا انگشت شصت، کف دست و مچ دست)

      

به طور مداوم و در هر زمان ممکن، اقدام به شست و شوی کامل دست ها با آب و صابون نمایید.

      

دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال (ترجیحا) ویا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

سردرد، تب و مشکلات تنفسی نظیر سرفه، آبریزش از بینی و تنگی نفس از علائم شایع بیماری کرونا ویروس جدید2019 هستند، در کودکان و سالمندان می تواند همراه با تهوع و استفراغ و دل درد باشد.

      
کد خبر: ۱۳۸۵۲
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۵:۰۵
یادداشت/ کادر درمان در خط مقدم؛
وظیفه‌ی ما چیست؟ چه کمکی از ما ساخته است؟
از آنجایی که کرونا ویروس، تیتر یک اخبار این روزهاست و تقریباً همه‌ی مردم از علائم و راه‌های پیشگیری و مقابله با آن مطلع هستند و دریایی از مطالب و فیلم‌های آموزشی در دسترس است، بدون مقدمه به سراغ موضوع یادداشت می‌روم.

آوای خزر - یادداشت/ علی بابانژاد: همانطور که احتمالا می‌دانید در روزهای گذشته سازمان بهداشت جهانی، کرونا را بعنوان پاندمی اعلام کرد، به این معنی که با یک “همه‌گیری جهانی و گسترش موارد ابتلا به طور ناگهانی در تمام نقاط یک کشور و یا بخشی از یک قاره یا حتی کل جهان” روبرو می‌شویم. (بیماری هایی چون وبا، طاعون، ایدز و آنفلوانزا از انواع پاندمی هستند.) لذا باید بیش از پیش، آمادگی مقابله و مبارزه با آن را داشته باشیم چرا که اگر واقع‌بین باشیم روزهای سخت‌تری در راه است. به نمودار زیر توجه کنید:

وظیفه‌ی ما چیست؟ چه کمکی از ما ساخته است؟

به زبان ساده، از نمودار فوق درمی‌یابیم که خوشبختانه کشور چین از نقطه‌ی پیکِ مبتلایان جدید عبور کرده و آن را کنترل کرده است، و حالا روزانه تعداد افراد بهبود یافته از تعداد مبتلایان جدید فراتر رفته و به سمت بهبودی و مهار کامل کروناویروس پیش می‌رود.

اما کره جنوبی، ایتالیا، ایران و سایر کشورها هنوز به نقطه‌ی عطف نرسیده و بسرعت درحال حرکت به سمت آن هستند. به این معنی که هر روزه، تعداد افراد جدید که به کرونا مبتلا می‌شوند، بسیار بیشتر از تعداد افرادیست که بهبود می‌یابند، و متاسفانه همه‌گیری ویروس در هفته‌های آینده و تا رسیدن به نقطه‌ی اوج شدت بیشتری نیز خواهد گرفت. این روند به قدری جدی است که پیش‌بینی شده در کشور انگلیس ۸۰ درصد و در کشور آلمان تا ۷۰ مردم ابتلا به ویروس کرونا خواهند داشت.

لذا کادر درمان، پرستاران و پزشکان که در خط مقدم مقابله با کرونا قرار دارند، روزهای سختی در پیش رو می‌بینند. شرایطی که اگر بصورت صحیح کنترل نشود عواقب آن جبران‌ناپذیر خواهد بود و عوارض آن دامن‌گیرِ همه.

پس چه باید کرد؟

مسئولین چه وظیفه‌ای بعنوان پشتیبان دارند؟

چه کمکی از ما مردم عادی ساخته است؟

امکانات و ظرفیت سیستم درمان محدود است،

تامین لباس و ماسک مناسب برای تیم درمان با چالش همراه است، چاره چیست؟

برای دریافت پاسخ به این سوالات، نمودار زیر را داریم:

وظیفه‌ی ما چیست؟ چه کمکی از ما ساخته است؟

این نمودار با بیانی ساده، “ظرفیت پزشکی و درمان” را با “تعداد مبتلایان در طول زمان” مقایسه می‌کند. به این صورت که اگر همه‌ی مبتلایان و افرادی که مستعد ابتلا به کرونا هستند، ظرف مدت کوتاهی دچار این عارضه شوند، یعنی وارد محدوده‌ی قرمز نمودار می‌شویم، لذا کنترل آن از ظرفیت درمان بالاتر رفته، با چالش بسیار همراه بوده، و قطعا شاهد مرگ و میر بیشتری خواهیم بود.

اما اگر با اعمال سازوکارهای پیشگیرانه طول دوره‌ی شیوع ویروس را بیشتر کنیم تا با ظرفیت درمان کشور متناسب باشد (به این معنی که برای مثال همان تعداد مبتلایان قبلی که قرار بود در مدت یک ماه مبتلا شوند، حال با اعمال شرایطی، در طول مدت ۳ ماه مبتلا شوند)، وارد محدوده‌ی آبی نمودار می‌شویم. به این معنی که سیستم درمانی کشور پاسخگوی نیازهای کادر درمانی، نیازهای بهداشتی جامعه و نیازهای روانی مردم خواهد بود و همچنین مرگ و میر در اثر ابتلا به کرونا نیز کنترل خواهد شد.

آنقدر این موضوع حائز اهمیت است که دیروز آنگلا مرکل در سخنرانی خود به آن اشاره و تاکید کرد:

The most important thing is to slow down the spread of the corona-virus to win time for people to develop immunity, and to prevent the health care system from becoming overwhelmed.

مهمترین موضوع، کاهش سرعت انتشار ویروس کرونا هست تا هم مردم فرصت ایجاد و رعایت موارد مراقبی و ایمنی را داشته باشند، و هم سیستم درمانی نیز اشباع و دچار اختلال نشود.

اما چطور باید وارد محدوده‌ی آبی رنگ شویم؟وظیفه‌ی ما چیست؟ چه کمکی از ما ساخته است؟

ورود به محدوده‌ی ایمن، کمکی است که مردم و مسئولین می‌توانند به مبارزان خط اول این بحران کرده تا جلوی تلف شدن جان‌های بیشتر را بگیرند. کشورهای مختلف، سازوکارهایی را برای افزایش طول دوره‌ی شیوع ویروس کرونا و عدم هجوم مردم به سمت مراکز درمانی و ورود به ناحیه‌ی آبی رنگ در پیش گرفتند. از قرنطینه‌ی کامل شهرها تا ایجاد محدودیت‌های مختلف. از تعطیلی شرکت‌های بزرگ تا قرنطینه‌ی بازیکنان مطرح فوتبال.

همه‌ی این‌ها، اقداماتیست که مردم، حکومت‌ها و مسئولین انجام می‌دهند تا زمینه‌ی کار برای کادر پزشکی و درمان را فراهم و مسیر مبارزه‌ی آنان را هموار کنند. کوتاهی در انجام این اقدامات، عواقبی دارد که مسئولیت آن و عذاب‌وجدان آن همیشگی خواهد بود.

برای ورود به محدوده‌ی آبی رنگ و ایمن، نیازی به کارهای خیلی بزرگی نیست و تصمیماتی قاطع و کارهایی کوچک، این موضوع را عملیاتی می‌سازد.

توصیه‌ها به بیرون نرفتن و ماندن در خانه،

اعمال محدودیت ترافیکی و گاهی بستن خیابان‌ها،

تعطیلی بازار، یا اعمال محدودیت برای روز و ساعت فعالیت،

تعدیل نیروی موقت ادارات،

و… همگی اینها اقداماتی است پیشگیرانه در همین راستا، که هرچند خیلی کم، اما درحال انجام و گوشزد است و نیاز به اولاً همراهی مردم و رعایت توضیه‌های بهداشتی و دوم برنامه‌ریزی دقیق و عزم و اراده و اقتدار بیشتر مسئولین دارد، تا نه به این زودی ها اما به سلامت از این بحران عبور کنیم.

یادداشت از علی بابانژاد

اخبار مازندران

انتهای پیام/

نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
نظرسنجی
آیا با ممنوعیت پذیرش مسافر در استان مازندران در شرایط فعلی موافقید؟
آخرین اخبار