دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال(ترجیحا) و یا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

در صورت داشتن علایم شبیه آنفلوانزا، با آب و نمک، دهان خود را شستشو دهید.

      

در روزهای اول بیماری تنفسی، ضمن استراحت در منزل، از حضور در اماکن پر تردد پرهیز کنید.

      

از خوردن مواد غذایی نیم پز و خام خودداری کنید.

      

از بيماران مبتلا به علايم تنفسی (نظير سرفه و عطسه)،حداقل يک متر فاصله داشته باشيد.

      

از تماس دست آلوده به چشم، بینی و دهان خود بپرهیزید.

      

مدت شست و شوی دست ها حداقل به اندازه 20 ثانیه باشد و تمامی قسمت های دست (انگشتتان خصوصا انگشت شصت، کف دست و مچ دست)

      

به طور مداوم و در هر زمان ممکن، اقدام به شست و شوی کامل دست ها با آب و صابون نمایید.

      

دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال (ترجیحا) ویا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

سردرد، تب و مشکلات تنفسی نظیر سرفه، آبریزش از بینی و تنگی نفس از علائم شایع بیماری کرونا ویروس جدید2019 هستند، در کودکان و سالمندان می تواند همراه با تهوع و استفراغ و دل درد باشد.

      
کد خبر: ۲۷۹۵۵
تاریخ انتشار: ۰۸ دی ۱۳۹۹ - ۱۳:۱۲
شاید راز جذابیت او در تناقض ها باشد؛ نوعی «رندی» که در جامعۀ ایران از دیرباز غیر‌قابل‌اجتناب بوده است

آوای خزر/ گمان نمی‌کردم پس از سال‌ها بار دیگر در ستایش مهران مدیری دست به قلم (و در عصر ایران دست به کی‌بورد) شوم چرا‌که وجوه قابل انتقاد از او در سال‌های اخیر کم نبوده است:

این‌که برنامه را پُر و پیمان و با آیتم‌های مختلف شروع می‌کند و لابد بر اساس آن برآورد هزینه تعریف می‌شود ولی به مرور و هنگامی که بیننده عادت کرد دیگران را آرام آرام کنار می‌گذارد و از هزینه ها می‌کاهد و تنها خودش باقی می‌ماند!

این‌که وقتی وارد سیاست می‌شود جسارت او در حد طعنه به دولت است و جرأت ندارد سراغ نهادها و دستگاه‌های دیگر برود و اگر هم برود چون برنامه مستقیم و زنده نیست طبعا حذف می‌شود. (یک بار پس از سیل نوروزی که به غیر دولت طعنه و در واقع تنه زد کنار گذاشته شد!)

این که انگار هنر در این مملکت تنها در بازیگران سریال‌های تلویزیونی خلاصه شده و این نوع گزینش، آدم را یاد حمید شب‌خیز می‌اندازد که فقط خوانندگان لُس‌آنجلسی را لایق توصیف هنرمند می‌داند!

این که به دلیل موفقیت‌های مالی خیره کننده که او را از یک صدا‌پیشه و بازیگر عادی به یک ستارۀ سینما و تلویزیون و پُردرآمدترین شومن ایران تبدیل کرد دنیا را از منظر پول می‌بیند و حتی مثال‌هایی می زند که برای نوکیسه‌ها بیشتر قابل درک است تا مردم عادیِ گرفتار تأمین معیشت.

این که نگاهی از بالا به پایین دارد و آدم گاهی حس می‌کند به آنچه می‌گوید قلباً باور ندارد و تنها بر زبان او جاری می‌شود و موارد دیگر از این دست.

اما وقتی سریال «021» را دیدم که زوج سیامک انصاری و جواد رضویان می‌خواستند ادای او را دربیاورند و نتوانستند چون آن، «آن»ِ مهران مدیری را نداشتند (ولو سال ها با او کار کرده باشند و انگار فوت کاسه‌گری را هنوز یاد نگرفته‌اند و در فن مانده‌اند)، یا هنگامی که تلاش شهاب حسینی را در «همرفیق» می‌بینی که تمام مهارت فوق‌العادۀ خود در بازیگری را به کار می‌گیرد و در پوشش و باز گذاشتن یقۀ پیراهن و خنده های بلند دست بازتری به نسبت تلویزیون دارد و به رغم سابقۀ اجرا باز هم حس می کنی دارد از سینا ولی الله تقلید می کند و خودش نیست.

البته زمانی که دو برنامۀ اخیر «دورهمی» را در گفت و گو با دو میهمان - جلال مقامی دوبلور پر سابقه و مشهور به خاطر برنامۀ «دیدنی‌ها» و سارا رسول‌زاده که با نقش «نجلا» در سریالی به همین نام به شهرت رسید- دیدم احساس کردم مهران مدیری اگر بخواهد و اگر حوصله داشته باشد و از این همه و رفاه و زندگی لوکس دل‌زده نشده باشد می تواند دوباره اوج بگیرد.مهران مدیری؛ همچنان یک سر و گردن بالاتر!

این‌که بر خلاف تصور خیلی ها ذاتاً آدم شادی نیست و در محافل و مجامع کاراکتری جدی دارد و با شعر شاملو مأنوس است و اگرچه از بیان سخن‌های گاه و بی گاه مطابق سلیقۀ سیاسی مدیران صدا وسیما ابایی ندارد اما زیر بار تظاهرات ایدیولوژیک نمی‌رود اما همچنان مهران مدیری مانده تا با قاطعیت بگوییم تلویزیون ایران در سال های بعد از انقلاب دو شومن در استانداردهای جهانی داشته است. اولی بی گمان و بی هیچ تردید منوچهر نوذری فقید است و دومی مهران مدیری که اگرچه به عنوان کارگردان و بازیگر و برنامه ساز و البته آدمی پول درآر شهرت دارد اما «شومن» است. به مفهوم مثبت کلمه البته.

شومن های دیگری هم ظاهر شدند اما مسیر خود را تغییر دادند. از سید محمد حسینی که ناگهان اپوزیسیون (!) شد تا رضا رشید پور که مجری مسابقه شده و محمود شهریاری که در راهی دیگرافتاد.

مهران مدیری اما موقعیت خود را می‌شناسد.

در گفت و گو با آقای مقامی نشان داد فیلم کلاسیک خوب زیاد دیده و در مصاحبه با «نجلا» با دختر جوان در ستایش دکتر علی رفیعی هم‌زبانی کرد و شک ندارم اگر دست او بسته نبود و چون برنامه شامگاه پنجم دی پخش می‌شد به زادروز بهرام بیضایی اشاره می‌کرد و به احترام او می ایستاد و از حضار خیالی می خواست برخیزند و کف بزنند ولی سرنوشت عادل فردوسی‌پور را دیده‌اند و هر چند مدیر شبکۀ نسیم مانند علی فروغی شبکۀ سه نیست ولی «مدار»، در کل همان است.

شاید کمتر کسی مثل مهران مدیری بتواند وارد گفت و گو با دختر جوان بازیگری شود و آتو دست منتقدان ندهد.

در صدا و سیمایی که مجری شبکۀ خبر و مدیران او راجر واترز و «پینک فلوید» را نمی‌شناسند و مصاحبه با او دربارۀ جو بایدن را به عنوان کارشناس سیاسی پخش می‌کنند و مضحکۀ خاص و عام و ناگزیر از عذرخواهی می‌شوند حضور مهران مدیری که با موسیقی کلاسیک غربی آشناست و بیش از بازیگری شیفتۀ موسیقی است، فرصتی مغتنم است.

کتمان نمی کنم که بهانۀ این نوشته پاسخ‌های درست و سنجیدۀ سارا رسول‌زاده هم بود که از نقش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و کلاس‌های دکتر علی رفیعی گفت. اگر خانوادۀ او به آموزش و پرورش رسمی و خشک و استعداد‌کُش بسنده کرده بودند و خودش به رشتۀ دانشگاهی «مدیریت صنعتی»، اکنون در مسیر دیگری قرار داشت اما گفت دو سال کلاس‌های تئاتر علی رفیعی به اندازۀ یک دانشگاه او را ساخته است.

در روزگاری که دختران هم سن و سال و بسیاری از بازیگران در فضای اینستاگرام غرق‌اند او از کتاب‌ها و مضامین جدی گفت و این سخن «برنارد شاو» را یادآور شد که «آدم های کوچک از آدم ها حرف می‌زنند، آدم‌های متوسط از اتفاقات و آدم‌های بزرگ از ایده ها» و در این شبکه بیشتر دربارۀ آدم‌ها و اتفاقات، گفته و نوشته می‌شود.

از رفتارهای او هم کاملا مشخص می‌شود که کدام میهمان به مدیری تحمیل شده و کدام یک باب میل اوست. به یاد آوریم از یکی از خبرنگاران تلویزیون دربارۀ نوع گزارش های سیاسی او پرسید :« خجالت نکشیدی؟» ولی دو شب بعد نهایت هم دلی را با عادل فردوسی پور نشان داد. یا اگر بازیگرانی سطحی در مقابل او بنشینند ابایی ندارد که گاهی دست شان بیندازد و بی‌سوادی‌شان را به رخ بکشد و وقتی ببیند طرف، اهل فکر و مطالعه است احترام خود را پنهان نمی کند.

هیچ یک از اینها البته انتقادات صدر این نوشته را بلاموضوع نمی‌سازد. آنها همچنان به قوت خود باقی است و شاید راز جذابیت او در همین تناقض ها باشد؛ نوعی «رندی» که در جامعۀ ایران از دیرباز غیر‌قابل‌اجتناب بوده است تا جایی که مولانا در مثنوی می گوید:

در بیانِ این سه، کم جُنبان لبت
از ذهاب و از ذهب وز مذهبت

یعنی که دربارۀ جاهایی که رفت و آمد می کنی (ذهاب) و میزان درآمد و دارایی خود (ذهب) و از باورها و اعتقادات خود سخن نگو و کسانی که لب خود را زیاد می جنبانند، طبعا باید مراقب تر باشند و آقای مدیری انگار هست!

انتهای پیام/1005
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرسنجی
آیا با ممنوعیت پذیرش مسافر در استان مازندران در شرایط فعلی موافقید؟
آخرین اخبار