دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال(ترجیحا) و یا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

در صورت داشتن علایم شبیه آنفلوانزا، با آب و نمک، دهان خود را شستشو دهید.

      

در روزهای اول بیماری تنفسی، ضمن استراحت در منزل، از حضور در اماکن پر تردد پرهیز کنید.

      

از خوردن مواد غذایی نیم پز و خام خودداری کنید.

      

از بيماران مبتلا به علايم تنفسی (نظير سرفه و عطسه)،حداقل يک متر فاصله داشته باشيد.

      

از تماس دست آلوده به چشم، بینی و دهان خود بپرهیزید.

      

مدت شست و شوی دست ها حداقل به اندازه 20 ثانیه باشد و تمامی قسمت های دست (انگشتتان خصوصا انگشت شصت، کف دست و مچ دست)

      

به طور مداوم و در هر زمان ممکن، اقدام به شست و شوی کامل دست ها با آب و صابون نمایید.

      

دهان و بینی خود را هنگام سرفه و عطسه با دستمال (ترجیحا) ویا قسمت بالای آستین بپوشانید.

      

سردرد، تب و مشکلات تنفسی نظیر سرفه، آبریزش از بینی و تنگی نفس از علائم شایع بیماری کرونا ویروس جدید2019 هستند، در کودکان و سالمندان می تواند همراه با تهوع و استفراغ و دل درد باشد.

      
کد خبر: ۵۱۷۲۴
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۳ دی ۱۴۰۱ - ۲۲:۵۰
یادداشت/ رقیه توسلی
داغی که سرد نمی‌شود
فایل فایل انگار فلاش بک است به سه سال پیش. به ساعات ابتدایی شهادت فرمانده. عکس‌ها خودشان روضه اند. روضه‌ی شلوغ. روضه‌ی بی پایان.
آوای خزر- رقیه توسلی: چندتا کلمه توی سرم هی می‌چرخند. عین ماهی قرمز‌های تنگ عید. دارم به آهنگ بی کلامی گوش می‌دهم که وسطش صدای سوختن هیزم دارد، سنتور و پیانو و تار هم بگمانم. هدیه است یکجورهایی. رفیقی زحمت فورواردش را کشیده و نوشته؛ کشف و شهود دارد. گوش کن.
 
از دیروز صد مرتبه بلکه بیشتر با این تِرک سر کردم. آرام است و سوز قشنگی دارد. می‌خورد به کلمات مغزم. به حالی که دارم. به کاری که می‌کنم. چه کار؟ پرسه در نمایشگاه مجازی عکس سردار سلیمانی.
 
چشم زوم کرده ام روی عکس ها. تک تکشان خوبند و حرف دارند برای گفتن. حس‌ها قابل استنباطند. مخاطب کادربندی نو می‌بیند. هر قابی، ماجرا و قصه خودش را دارد و آن کُنه درخشان در اکثر آثار هست. خسته نمی‌شوم از دیدن تعداد بیشتر و حظ می‌برم از دوربینی که دست هنرمندان فهیم است. دوستان عکاسی که استادانه مضامین عشق و ارادت و معرفت را توی شات‌ها جا می‌دهند و دامنه ژرف سوژه را درک می‌کنند.
 
فایل فایل انگار فلاش بک است به سه سال پیش. به ساعات ابتدایی شهادت فرمانده. عکس‌ها خودشان روضه اند. روضه‌ی شلوغ. روضه‌ی بی پایان. زن و مرد و پیر و جوان صورتشان خیس است. معلوم است توی شوک اند. توی دیماهِ فرودگاه بغداد و انگشتر عقیق. توی شوک آرام کردن بچه‌های شهدا. شوک زمستانی که جای برف، خون می‌بارد سر شهر.
 
"کرمان، فخر، روستازاده، داعش، کهنه سرباز، سپهبد"... این‌ها ماهی هایِ تُنگ سَرم اند؛ که برای خودشان هی می‌گردند و می‌گردند. نشسته ام به تماشای صد‌ها عکس که ردپای حاج قاسم تویشان غوغا می‌کند و نیشتر می‌زند. حاج قاسمِ خندانِ متواضعِ خاکیِ نظامیِ چفیه بر دوش.
 
صدای سوختن هیزم بلند است. صدای آهنگی که رفیقم زحمتش را کشیده. اسم می‌گذارم روی این قطعه‌ی موسیقی. زیرش می‌نویسم؛ "داغی که سرد نمی‌شود. " بس که حال و هوایش عجیب باب طبع اینروزهاست، شکل عکس‌های غریبانه‌ای که توی لپ تاپم پهن است.
 
پی نوشت :
من خدا را یک و بیست بامداد بوقت عراق دیدم.
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
زمانی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۵۵ - ۱۴۰۱/۱۰/۱۳
0
0
یادی که در دلها هرگز نمی‌میرد یاد شهیدان است
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
نظرسنجی
آیا با احداث پالایشگاه در میانکاله موافقید؟
موافقم
مخالفم
آخرین اخبار